Menu Zamknij

Rozwój psychiczny dziecka

18 miesięcy

 

  • maszeruje ulicą jednokierunkową i ulica ta prowadzi dokładnie w przeciwnym kierunku niż życzyłby sobie tego rodzic,
  • skłonność do robienia wszystkiego na przekór,
  • rzadko stosuje się do poleceń, ulubione słowo „nie”,
  • nie osiągnęło stadium, w którym słowa skłaniają do działania ani tego, że można na cos poczekać,
  •  „teraz” jest jedynym liczącym się wymiarem czasu,
  •  nie znosi niepowodzeń,
  • relacje nastawiona na branie, skłonność do traktowania innych ludzi – szczególnie dzieci – jak przedmioty, brak idei dzielenia się,
  • jeżeli chcesz trzymać dziecko z dala od jakiś miejsc w domu, postaraj się uniemożliwić mu to fizycznie, bo to skuteczniejsze w tym wieku niż zakazy,
  • stały, bezpośredni nadzór
  •  używaj prostych słów, komendy np. kurtka, czapka, spacer,
  • fortele przy zabawie w nieodpowiedni sposób, odwrócenie uwagi.

2 lata

 

  • znacząca równowaga,
  • tendencja do robienia tego, co potrafi,
  • większa sprawność motoryczna i językowa (wyraża sprawnie swoje pragnienia i nie jest już sfrustrowany, że nie wiedzą, o co mu chodzi),
  • większa zdolność czekania i znoszenia niewygody,
  • ludzie znaczą więcej, lubi sprawiać innym przyjemność, doświadcza przyjemności z obecności innych,
  • jeszcze nie potrafi się dzielić, ale może wręczyć innemu dziecku niepotrzebne w danej chwili zabawki.

2, 5 roku

 

  • krańcowa nierównowaga,
  • zachowanie dokładnie przeciwstawne do pożądanego,
  • jest trudny we współżyciu,
  • uparte i mało elastyczne
  • nie potrafią się przystosować i ustąpić,
  • wszystko musi być zrobione dokładnie tak, jak one sobie tego życzą,
  • codzienne czynności muszą przebiegać w określony sposób,
  • skłonność do dominacji, wysokie wymagania,
  • wydają rozkazy i podejmują decyzje (mama to zrobi to nie może tata itp.)
  • gwałtowne emocje (często skrajne).

3 lata

 

  • -krótki okres uspokojenia,
  • lubi uległość, używa chętnie słowa „tak” jak 2,5 latek słowa „nie”,
  • lubi dawać i dzielić się przedmiotami i doświadczeniami,
  • nastawiony na współpracę,
  • nie potrzebuje już w takim stopniu rytuałów, ścisłej powtarzalności działań,
  • udzie stają się dla niego ważni, lubi zawierać przyjaźnie, chętnie odda zabawkę lub ustąpi by ktoś go polubił,
  • zainteresowany językiem i jego możliwościami, uwielbia nowe słowa, dużo ich nabywa i rozumie.

3,5 roku

 

  • duża niepewność, zaburzenie równowagi i koordynacji (w różnych sferach np. ruchowej – potykanie, drżenie rąk, językowej – jąkanie, oczy i uszy)
  • silna potrzeba rozładowywania emocji (mruganie, obgryzanie paznokci, dłubanie w nosie, tiki twarzy i innych części ciała, masturbacja, ssanie palca, jedzenie czy kręcenie włosów),
  • kłopoty w stosunkach z innymi (brak poczucia bezpieczeństwa, częsty płacz, pytania – kochasz mnie?, pretensje – nie kochasz mnie, wymaganie – nie patrz, nie mów, nie śmiej się itp., żąda aby uwaga była skupiona na nim i jest okropnie zazdrosny, żądanie wyłączności).

4 lata

 

  • główna cecha: „nie do opanowania” (biją, kopią, rzucają, niszczą, uciekają, nagły niemądry śmiech czy napady złości, przeciwstawia się poleceniom, opór dla zasady, prowokuje),
  • mitomania, zmyślone historie,
  • musi mieć możliwość sprawdzenia się ( jazda na rowerze, załatwienie jakiś drobnych rzeczy itp.)
  • postawa zależna od rodzica, w jakich granicach chcą się poruszać, ale podstawą jest stanowczość i konsekwencja (pamiętając o tym, ze te zachowania są konieczne dla rozwoju, wtedy rzadziej poczucie klęski i bezradności).

4,5 roku

 

  • stara się rozdzielić rzeczywistość od wyobrażeń,
  • bardziej konsekwentne w działaniu,
  •  zawzięcie dyskutują, interesują się szczegółami i łatwo je zapamiętują, lubią rzeczy unaocznione, kiedy się im wyjaśnia i pokazuje przy okazji,
  • lepiej nad sobą panują i rozwijają wiele swoich zdolności, łatwiej radzą sobie z własnym rozdrażnieniem,
  • potrafią długo zająć się rysowaniem, zaczynają interesować się literami i cyframi, niektóre całkiem nieźle liczą, zaczynają się interesować różnymi wymiarami rysunku (tył – przód, wewnątrz – zewnątrz).

5 lat

 

  • zachwycająca równowaga, aniołki J,
  • stabilne i dobrze przystosowane,
  • można na nich polegać,
  • zadowala ich przebywanie w otoczeniu domowym,
  • matka – centrum świata, lubi przebywać blisko niej, wykonywać jej polecenia, robić różne rzeczy z nią i dla niej,
  • lubi kiedy wydaje mu się polecenia i prosi o pozwolenie.

5,5 i 6 lat

 

  • zachowanie podobne do 2,5 latka (gwałtowne emocje, skrajności: kocha, zaraz potem nienawidzi z błahych powodów),
  • matka nie zajmuje już centralnego miejsca, ono chce być w centrum świata,
  •  wiele wymaga od innych i jest nieustępliwe w swoich żądaniach, ma być tak jak chce, inni mają się dostosować,
  • reaguje na innych raczej negatywnie, prośba powoduje często sprzeciw, na polecenia odpowiada z ociąganiem i odmownie, krnąbrne, gotowe dyskutować godzinami nad wydanym poleceniem,
  •  chcą wiele i konieczność wyboru jest dla nich nie do zniesienia, ponieważ chcą obu rzeczy,
  • trudność pogodzenia się z krytyką, własną winą czy karą,
  • lubią być chwalone, muszą wygrywać, ma być tak jak one chcą, jeśli wygrywają to jest ok. są gotowe nawet oszukać, jeśli wygra ktoś inny jest źle.

7 lat

 

  • dziecko jest o wiele bardziej skryte,
  • spokojniejszy i łatwiejszy we współżyciu, ale prędzej należy oczekiwać po nim narzekania niż radości,
  •  woli być sam, często stroni od ludzi, chce mieć własny pokój,
  • lubi patrzeć i słuchać pozostawać na uboczu, zamiłowany telewidz, komputerowiec,
  •  intelekt znajduje się w okresie dynamicznego rozwoju,
  •  nie jest tak oporny jak 6 latek, ale często ociąga się z reakcją, nie słyszy poleceń albo zapomina co się powiedziało, może cos zacząć a potem zboczyć z kursu, dlatego lepiej przypominać i sprawdzać czy wszystko przebiega jak należy,
  • często zbyt wiele od siebie wymaga, rozumie zadania, ale nie zawsze potrafi do końca sobie z nimi poradzić, potrzebuje pomocy w wyznaczeniu punktu, w kotnym należy się zatrzymać,
  • w pewnym okresie życie 7 latka nabiera ciemnych barw, uważa, że nikt go znielubi, wszyscy są przeciw, nauczyciel się czepia, inne dzieci oszukują, rodzice są nie w porządku (podejrzenie o adopcji, nikt mnie nie kocha, groźby ucieczki z domu, itp.).

8 lat

 

  • wychodzi na spotkanie światu, nie ma dla niego rzeczy niemożliwych,
  • często przecenia własne możliwości, nie każdą rzecz doprowadza do końca,
  •  ekspansywny i szybki, musi mieć ciągły kontakt z otoczeniem,
  • aktywny i zabiegany, żądny nowych doświadczeń i znajomości,
  • nabył już umiejętność samooceny i potrafi dostrzec swoje zbyt częste porażki, łatwo siebie wtedy dyskredytuje(wszystko robię źle, nic mi nie wychodzi), skłonność do dramatyzowania,
  • wysoka wrażliwość,
  • woli robić coś ze względu na nagrody (szybkie), niż z chęci niesienia pomocy,
  • woli wskazówki niż pełne polecenia (lepiej hasła np. obiad),
  • interesują się tym jak układają się ich stosunki z innymi (relacje dwukierunkowe).

9 lat

 

  • skrajnie niezależny, samowystarczalny, skryty,
  • stawia opór nadmiernej władzy rodzicielskiej, często bunt przeciw autorytetom,
  • skupiony na aprobacie swojej pracy bardziej niż na nagrodzie,
  • większe zainteresowanie grupą rów. niż rodziną,
  • często drobne rzeczy bierze bardzo serio i one go bardzo załamują,
  •  określa się ten wiek jako neurotyczny (dużo się martwi i żali, objawy psychosomatyczne).

10 lat

 

  • duża równowaga, akceptacja rodziców,
  • chce być dobre i robić to, co należy (liczy się ze słowami rodzica),
  • w naturalny sposób jest posłuszny, sam dla siebie,
  • lubi życie i potrafi się nim cieszyć, jest miły i przyjacielski i tego oczekuje od innych,
  • konkretny i bezpośredni, ale nie sztywny, nie zamartwia się nadmiernie.

Opracowano na podstawie literatury specjalistycznej

„Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat” Ilg, Bates, Baker

 

mgr Katarzyna Lewalska-psycholog