Menu Zamknij

Jak rozmawiać dzieckiem?

10 najważniejszych wskazówek dla rodziców na dobrą rozmowę z dzieckiem

  1. Znalezienie czasu na rozmowę
  • Wspólny posiłek
  • Wspólne spędzanie wolnego czasu
  • Odłożenie/przerwanie wykonywania codziennych na rzecz rozmowy z dzieckiem
  1. Zwracanie uwagi na komunikację pozawerbalną: dystans, postawa ciała, mimika, kontakt wzrokowy, gesty, sposób mówienia

 

  1. Cechy dobrej komunikacji werbalnej:
  • Krótko, zwięźle, na temat, konkretnie
  • Unikanie prawienia „kazań”
  • Komunikaty osobiste, ale bez zwrotów typu: „za moich czasów…”, „ja w twoim wieku…”
  • Bez porównywania dziecka do innych
  • Uzasadnianie swojego stanowiska, unikanie stwierdzeń typu: „Nie, bo nie”
  1. Aktywne słuchanie – słuchanie, aby usłyszeć dziecko, a nie tylko je słyszeć

 

  1. Zadawanie pytań otwartych:
  • Jak…?,
  • W jaki sposób…?,
  • Opowiedz, co było w szkole…?
  • Zadawanie pytań ≠ przesłuchanie
  • Unikanie pytań zamkniętych: „Czy…”
  1. Mówienie o swoich uczuciach i postawach w związku z zachowaniami dziecka:
  • „Martwi mnie…”
  • „Złości mnie…”
  • „Cieszę się, że …”
  • „Nie zgadzam się…”
  • „Oczekuję ….”
  1. Okazywanie zrozumienia dla problemu dziecka, niebagatelizowanie jego spraw; unikanie sformułowań:
  • „A co to za problem”,
  • „Nie przesadzaj”,
  • „Jakie też problemy mogą mieć osoby w twoim wieku”
  1. Stosowanie pochwał

Zastosowanie procedury konstruktywnej pochwały:

  • Opisz, co widzisz i co czujesz.
  • Podsumuj godne pochwały zachowanie dziecka słowami.

Dobra pochwała składa się z dwóch części:

  • Dorosły opisuje z uznaniem, co widzi lub czuje.
  • Dziecko – po wysłuchaniu opinii – potrafi samo się pochwalić.

Dobra pochwała ≠ okrzyki „Super”

  1. Empatia wobec dziecka – przyjęcie perspektywy dziecka, „wczucie się”, wejście w jego sytuację

 

  1. Wspólne z dzieckiem rozwiązanie problemu:
  • Szukanie różnych rozwiązań
  • Pytanie o pomysły dziecka na rozwiązanie problemu
  • Zawieranie umowy z dzieckiem
  • Konsekwencja i stanowcza postawa rodziców wobec zachowań dziecka

Zalecana literatura:

  1. Faber, E. Mazlish – „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”