H.Grudniewska, M.Kołpa

„Z wizytą u logopedy.”

"Większość defektów mowy i wad słuchu powstaje w wieku dziecięcym,
winno się je przeto w tym właśnie czasie likwidować, aby powstrzymać ich nasilenie
i zapobiec różnym dodatkowym następstwom". - M. Seemann

Wiek przedszkolny to czas, w którym bardzo dynamicznie rozwija się mowa. Maluch, przekraczając próg przedszkola zwykle posiada podstawowy zasób słownictwa pozwalający na swobodną komunikację z rówieśnikami, dorosłymi. Jednak nie wszystkie dzieci z łatwością porozumiewają się, dla części z nich stanowi to duży problem. Warto wówczas skorzystać z porady terapeuty mowy, by przeprowadzić badanie logopedyczne.

Obejmuje ono kilka obszarów. Analizowana jest budowa oraz sprawność narządów artykulacyjnych: warg, języka, podniebienia, zgryzu a także w jaki sposób przebiegają czynności fizjologiczne czyli połykanie i gryzienie. Istotny jest także sposób oddychania właściwym torem oddechowym (przez nos), jego harmonia. Ocenie podlega także płynność, tempo mowy, prozodia (melodia, rytm). Bardzo ważnym elementem badania jest badanie słuchu fizjologicznego. Dzieci w starszym wieku przedszkolnym poddawane są badaniu słuchu fonemowego, który m.in. warunkuje umiejętność różnicowania głosek o zbliżonym brzmieniu, zdolność dokonywania analizy i syntezy słuchowej wyrazów. Kolejnym obszarem badania logopedycznego jest badanie rozumienia mowy. Analizuje się rozumienie pojedynczych słów - nazw przedmiotów, zjawisk, czynności, prostych zwrotów, wyrażeń oraz zdań złożonych. Badaniu podlega także, a może przede wszystkim mówienie, czyli nadawanie mowy. Oceniana jest realizacja poszczególnych głosek, jaki jest zasób słownictwa, czy właściwie stosuje formy gramatyczne oraz dynamika wypowiedzi.

Badanie logopedyczne uzupełnione jest wywiadem, który dotyczy przebiegu ciąży i porodu, a także przebytych chorób bądź obciążeń dziedzicznych.

Bibliografia:
1.Sawa B., Dzieci z zaburzeniami mowy. WSiP, Warszawa 1990.
2.Minczakiewicz E.M., ,,Mowa, rozwój, zaburzenia, terapia. WSP, Kraków 1996.